نوشتن پیام خطا به فارسی؛ الگو و نمونه برای هر موقعیت

پیام خطا جایی است که کاربر گیر کرده، احتمالاً عجله دارد و شاید کمی هم عصبانی است. این بدترین لحظه برای جمله‌ی مبهم است، و دقیقاً همان‌جایی است که بیشتر محصول‌ها «خطایی رخ داده است» می‌نویسند.

خبر خوب: پیام خطای خوب یک الگوی ساده دارد که تقریباً همه‌جا جواب می‌دهد.

#الگو: چه شد + حالا چه

پیام خطا دو بخش دارد:

1. چه شد: یک جمله‌ی کوتاه که مشکل را به زبان کاربر می‌گوید.
2. حالا چه: کاری که کاربر می‌تواند انجام دهد.

«اتصال قطع شد. دوباره امتحان کنید.» «این ایمیل قبلاً ثبت شده است. وارد شوید یا رمز را بازیابی کنید.»

اگر کد فنی برای پشتیبانی لازم است، در خط دوم و کم‌رنگ بیاید: «کد پیگیری ۴۰۴۱۲». هیچ‌وقت در جمله‌ی اصلی.

#نمونه برای هر موقعیت

فرم:

پرداخت:

اتصال و سرور:

دسترسی:

#پنج اشتباه پرتکرار

1. مقصر دانستن کاربر. «شما رمز را اشتباه وارد کردید» ← «ایمیل یا رمز عبور درست نیست.» خطا درباره‌ی وضعیت است، نه آدم.
2. علامت تعجب. «خطا!» لحن را از راهنما به سرزنش تبدیل می‌کند.
3. اصطلاح فنی. «Timeout»، «۵۰۰» و «Exception» برای کاربر معنا ندارند.
4. پاک کردن فرم. پیام خطا هرچقدر هم خوب باشد، اگر فرم خالی شده باشد، کاربر می‌رود.
5. جای اشتباه. خطای یک فیلد کنار همان فیلد می‌آید، نه بالای صفحه.

#امنیت و پیام خطا

یک استثنا: در ورود، نگویید کدام بخش اشتباه است. «ایمیل یا رمز عبور درست نیست» بهتر از «این ایمیل ثبت نشده» است، چون دومی به کسی که حساب‌ها را حدس می‌زند می‌گوید کدام ایمیل‌ها وجود دارند.

#لحن

خطا جای شوخی نیست، ولی جای جمله‌ی سرد اداری هم نیست. «می‌باشد» و «مبذول فرمایید» را کنار بگذارید و مثل یک آدم آرام و کمک‌کننده بنویسید. قاعده‌های بیشتر لحن را در ۱۲ قاعده‌ی یوایکس رایتینگ فارسی آورده‌ام.